CASTELLANO

El pasado 18 de noviembre, el presidente de ALCER Ourense, Miguel Quintas, participó en las I Xornadas de Humanización do Proceso Perioperatorio, organizadas por el personal de enfermería del área quirúrgica del Hospital Universitario de Ourense y celebradas en el Auditorio Municipal.

Durante el encuentro, Miguel intervino en la mesa 3, titulada «Máis alá da ferida: a cirurxía remata, a experiencia do paciente non», un espacio de reflexión sobre la importancia de la continuidad asistencial y emocional tras una intervención quirúrgica, el acompañamiento durante la recuperación y la colaboración entre los profesionales sanitarios, las familias y las asociaciones de pacientes.

A través de su participación, Quintas acercó la perspectiva del movimiento asociativo y la realidad de las personas con enfermedad renal crónica, poniendo el foco en sus necesidades y en la importancia de recibir una atención integral que tenga en cuenta todas las dimensiones de su salud, más allá del tratamiento médico.

Su intervención contribuyó a visibilizar el papel de las asociaciones en el acompañamiento a las personas con enfermedad renal y en las distintas etapas del proceso asistencial, así como la importancia de reforzar la coordinación entre los profesionales sanitarios, las familias y las entidades sociales.

 

GALEGO

O pasado 18 de novembro, o presidente de ALCER Ourense, Miguel Quintas, participou nas I Xornadas de Humanización do Proceso Perioperatorio, organizadas polo persoal de enfermaría da área cirúrxica do Hospital Universitario de Ourense e celebradas no Auditorio Municipal.

Durante o encontro, Miguel interveu na mesa 3, titulada «Máis alá da ferida: a cirurxía remata, a experiencia do paciente non», un espazo de reflexión sobre a importancia da continuidade asistencial e emocional tras unha intervención cirúrxica, o acompañamento durante a recuperación e a colaboración entre os profesionais sanitarios, as familias e as asociacións de pacientes.

A través da súa participación, Quintas achegou a perspectiva do movemento asociativo e a realidade das persoas con enfermidade renal crónica, poñendo o foco nas súas necesidades e na importancia de recibir unha atención integral que teña en conta todas as dimensións da súa saúde, máis alá do tratamento médico.

A súa intervención contribuíu a visibilizar o papel das asociacións no acompañamento ás persoas con enfermidade renal e nas distintas etapas do proceso asistencial, así como a importancia de reforzar a coordinación entre os profesionais sanitarios, as familias e as entidades sociais.